BillMcGaughey.com

to: Özet Sayfa

 

Bill McGaughey'nin Bu Sayida Katilisi Hikayesi

Bill McGaughey (2009)

ilk yillar

William Howard Taft ("Bill") McGaughey, Jr. (1912 cumhurbaskanligi seçimlerinde dogan babasi olarak bilinir) kisa çalisma sürelerinin uzun süredir savunucusu olmustur.

Bill McGaughey ilk olarak 1957'de Deep Springs, Kaliforniya'daki Amerikali lise ögrencileri için Death Valley Milli Parki'nin hemen kuzeyinde bulunan Telluride Dernegi Yaz Programi (TASP) kampina katildiginda bu fikre maruz kaldi. Program diger faaliyetlerle çalisma birlestirdi.

McGaughey ile gayri resmi bir tartismada bir gün Robert Mogielnicki adinda bir ögrenci, makinelerin art arda insan isçilerinin isledigi bir ekonominin varligini ortaya koydu. ?sgücü verimliligi arttikça ekonomik islevleri yerine getirmek için istihdam olanaklarini daraltacak daha az isçi gerekmektedir. Olasi bir çözüm, çalisma programlarini, üretim ihtiyaçlari ve isteklerinin dengede oldugu bir noktaya indirmek olacaktir. Makineler, üretken isin yüzde doksanini isleyebilseler bile, geriye kalan yüzde on için insanlara ihtiyaç duyulacakti. Hükümet is haftasini buna göre kesebilir.

McGaughey bu düsünceyle ilgisini çekti. O yillar sonra Minnesota Genç Cumhuriyetçi Birligi'ne girince aklinda kaldi. McGaughey Michigan'da büyümüs ancak üniversiteden mezun olduktan sonra 1965 yilinda Minnesota'ya tasinmisti. 1966 ya da 1967'deki Genç Cumhuriyetçi Ligi, üyelerini Cumhuriyet partisi için politika önerileri haline gelebilecek arastirma projeleri üstlenmeye tesvik etmeye karar verdi. Bir üye olan McGaughey, daha kisa çalisma saatlerinin issizligi azaltmanin bir araci olabilecegi fikrini kesfetmeye karar verdi. Emek talebi, haftanin 40 saatini desteklemek için yetersiz kalirsa, tam istihdam haftalik saatlerin daha düsük bir seviyesinde saglanabilir.

McGaughey'nin Minnesota Genç Cumhuriyetçi Ligi'ne katilmasinin nedeni, daha sonra Michigan Valisi George Romney'nin baskanlik adayligini desteklemek istedigi yönündeydi. Babasi William McGaughey, Romney CEO'su oldugunda iletisimden sorumlu Amerikan Motor Corporation'in baskan yardimcisiydi. ?ki adam yirmi yildan fazla birlikte birlikte çalisti. Ayrica, Bill Jr, 1953 yazinda Romney'nin büyük oglu Scott ile birlikte bir yaz kampina gitmisti. Üç yil sonra Detroit'teki Cass Teknik Lisesinde birlikte elektrik kablolama ve kaynak dersleri almislardi. Her kosulda, babasinin eski meslektasi ve sürekli arkadasinin Baskanlik için ciddi bir rakip oldugu fikri, genç Bill McGaughey için çok heyecan vericiydi.

Bununla birlikte, olmayacakti. Bir zamanlar Cumhuriyetçiler arasinda Baskanlik öncüsü olan Vali George Romney, Johnson yönetiminin Vietnam savasiyla ilgili olarak "beyni yikanmis" oldugunu öne sürdükten sonra popülaritesini kaybetti. Anketler Richard Nixon'in New Hampshire Cumhuriyet birincil alanini bir heyelanla kazanacagini gösterdiginde, Romney, cumhurbaskanligi kampanyasini subat 1968 sonlarinda sona erdirdi. Ayrica, Young Republican League arastirma projesi, en azindan McGaughey'nin katilimiyla gerçeklesmedi. Onun yerine ücretli istihdam üzerinde durma zamani geldi.

Bill McGaughey muhasebe düzenlemeye karar vermisti. 1964'te Yale'den mezun olduktan sonra kisa süre New Jersey'deki Newark'taki Rutgers Üniversitesi'nde MBA programina girdi; Ancak sonra dürtüsel olarak Minnesota'da acilen istihdam yaratmak için programdan ayrilmaya karar verdi. Ocak 1965'te o eyalete geldi ve iki ay sonra Minnesota Refah Departmani ile bir muhasebe meslegi kurdu. Orada bir yil çalisti ve daha sonra yazar olmayi planladigi isinden ayrildi. Ayrica bir tahta oyunu icat etti ve patentledi.

Ancak bu faaliyetler kira ödemedi, bu nedenle McGaughey Minnesota Üniversitesi'nde EBM sinavina hazirlanmak için muhasebe dersleri aldi. Bazi mucize ile Kasim 1971'de sinavi aldi ve kabul etti. Minneapolis'de bir EBM firmasi için 1972'de alti ay geçirdi. Ertesi yil evlendi. Daha sonra, Ocak 1974'te American Hoist and Delrick Company, St. Paul, Minnesota'da maliyet muhasebesi pozisyonunda çalismaya basladi. Bill McGaughey önümüzdeki bes yil boyunca oradaydi.

McGaughey'nin muhasebe çikarlari bir sekilde onu daha kisa çalisma haftasi meselesine döndürdü. Paul'daki ana halk kütüphanesini ziyaret etti, kitaplar ve dergiler araciligiyla dolasti, materyalleri çikardi ve ilgili makale ve bilgileri derledi. Onun ilgisi, ekonomik çikti, istihdam, üretkenlik ve çalisma saatleri arasindaki iliskiye odaklandi. McGaughey, kendi tablolarini kütüphanede edinilen bilgilerden derledi. 1976'da sahsen St. Paul banliyölerinde elli ila yüz kisiyi sorgulayan çalisma saatleri arastirdi. Bu alanda kendi kendini yetistirmis bir uzman haline geldi.

Kongrede bir fatura

Bu arada McGaughey, "Kisa Çalisma Haftasi için Genel Kurul" adli kisa çalisma saatlerini desteklemek için topluluk temelli bir organizasyon baslatti. Adi seçildi çünkü Detroit'teki ve diger yerdeki sendika üyeleri "Daha Kisa Süreli Bir Çalisma Birligiyle ?lgili Tüm Birlikler Komitesi" adli bir organizasyon kurdu. Liderligi Frank 22, UAW'nin baskani Frank Runnels'di. Bu grup Nisan 1978'de Dearborn, Michigan'da UAW baskani Douglas Fraser ve bir kongre üyesi olan John Conyers da dahil olmak üzere 700 katilimciyla bir araya geldi. Temsilci Conyers, standart çalisma saatlerini dört yillik bir süre içinde 35 saate düsürmeyi, fazla mesai ücretinin iki katina çikarilmasini ve zorunlu mesai saatlerini yasaklamayi öneren bir tasarinin Kongre'de HR-11784 tarafindan onaylanmasi için ikna edildi.

Bir muhasebeci olan Bill McGaughey, bu çabalarin hevesli bir destekçisi oldu. Ironik olarak, babasi daha sonra 20. yüzyilin baslarinda is gündüz kisa gündemine karsi siddetle karsi çikan ve bu tedbiri reddetmeye devam eden Ulusal Üreticiler Birligi'nin baskan yardimcisiydi. Ama büyük oglunun çabalarina da hosgeldiniz. Tesadüfen, Temsilci John Conyers yasli McGaugheys'le ayni konut kompleksinde "Liman Meydani" nda yasiyordu. Bir baska sakin (Baskan Yardimcisinin malikanesinde yasadigi süre hariç) ABD Senatörü Hubert Humphrey'di. Genç Bill McGaughey, 1980'lerin ortalarinda bu sehirden ayrilmadan önce sik sik Washington D.C'deki ebeveynlerini ziyaret etti.

Sendikaya dayali daha kisa çalisma kampanyasi 1979'da basa geldi. Tüm Sendikalar Komitesi Nisan 1979'da Washington'da düzenlenen bir mitingde, Conyers faturasindaki durusmalarin Ev ?sleri'nde ve O yilin ekim ayinda Egitim Komitesi. Bu süre zarfinda, Meclis'teki onüç üye esbaskan oldu. Bazilari daha kisa çalisma saati mevzuatini, tam istihdami federal hükümetin önceligini yapmis olan Humphrey Hawkins tasarisinin ("Tam ?stihdam ve Dengelenmis Büyüme Yasasi" nin bir yil önce yürürlüge konan hedefini gerçeklestirmenin bir yolu olarak gördüler.

HR-11784'teki üç günlük durusma 23 Ekim 1979'da basladi. Bill McGaughey, son zamanlarda Amerikan Hoist'teki görevini kaybetti ve tüm durusmaya katildi. ?lk gün, kuzey Minnesota'dan Temsilci James Oberstar ve Detroit belediye baskani Coleman Young'un yer aldigi bu yasanin savunucularinin ifadelerine verildi. ?kinci gün, esas olarak ticari çikarlarin temsilcileri olan tasarinin rakiplerinin ifadelerine yer verdi. Üçüncü gün, 1973 Nobel ekonomi ödülünü kazanan NYU Profesörü Wassily Leontief de dahil olmak üzere akademik uzmanlar mevzuatla ve bu yasaya aykiri konustu. Leontief destekledi. Bu, bu alanda sendikal destekli mevzuatin en üst düzeyde isaretiydi. Senatonun sponsoru yoktu.

Bill McGaughey, Concordia kolejinde bir konferansa katilmak için Rep. Conyers ve asistani Neil Kotler ile St. Paul, Minnesota'ya geldiklerinde tanismisti. Durusmadan sonra, genelde Kongre görevini ziyaret etti. 1980'lerin basinda, Rep. Conyers haftada dört sekiz saatlik süre kurmak için kendine borç veren 32 saatlik bir çalisma haftasi düzenleyen bir baska tasariyi HR-1784'ü sundu. Bu daha sonraki fatura durusma almadi. Bununla birlikte, onun yasama girisimlerinden bir digeri basarili oldu. Conyers, Baskan Reagan'in 1983'te kanun haline getirdigi Martin Luther King'in tatil faturasinin ev sponsorlugunu üstlendi.

McGaughey, büyük gazetelerde yayinlanan bu dönemde çalisma saati konularinda bir dizi makale yazdi. New York Times, Kongre durusmalarindan kisa bir süre sonra, 13 Kasim 1979'daki makalelerinden birisini yayinladi. Los Angeles Times, 25 Haziran 1982'de baska bir tane daha yayinladi. Christian Science Monitor, St Louis Post-Dispatch ve (Minneapolis) Star Tribune'de de makaleler vardi. Buna ek olarak, Temsilci Conyers McGaughey'nin çalisma saati üzerine yazdigi birkaçini Kongre Kayitlarinda belirtti. McGaughey, bu konuyla ilgili birkaç radyo röportaji yaparken, biri Washington'daki D.C.'deki Diane Rehm sovunda, 1982'de düzenlenen bu emek toplantisinda bir röportaj gerçeklestirdi.

kitap

Bu arada, McGaughey'nin yazilari, kendine bir kitap yayinlayabildigi noktasina ilerledi. Thistlerose Yayinlari adi altinda kendi yayinevi firmasini kurdu. ?lk yayin olan 1980'lerde Daha Kisa Süreli ?s Haftasi 1981'de çikti. Rep John Conyers önsöz katkida bulundu. Kitap esas olarak emek meselelerine karisan akademisyenlere postayla gönderildi. Bu sekilde yüzlerce kopya satildi. Sonunda kitap toptancilari nüsha emrini verdi. Ticari standartlara göre satislar mütevazi olmasina ragmen, kitap bu gibi konularda uyum saglayan kisiler arasinda belirli bir etki yaratti.

1980'lerde kisa bir ?s Haftasi, bir muhasebecinin yazarligini yansitiyordu. Aylik ?sgücü ?ncelemesi ve diger Çalisma Bakanligi kaynaklari bilgilerine dayanarak, çalisma saatleri hakkinda çok istatistiksel bilgi içeriyordu. ?stihdami güçlendirmek için çalisma süresinin azaltilmasi fikrine karsi gelen ve karsi çikan standart argümanlarin çogu kitapta yer aldi. Ayri ayri bölümler yalnizca asagidaki itirazlarla ele alinmistir: 1. Verimlilik artana kadar çalisma haftasi daha kisa beklemek zorundadir. 2. ?sçiler, isten daha fazla zaman ayirmak yerine gelirlerini arttirmayi seçti. 3. ?s haftasini azaltmak enflasyonu siddetlendirir.

Kitapta yer alan "Tesekkür" bölümü su siralar McGaughey'nin hayatina bir bakis sunuyor. O yazdi:

"Çalisma saatleri hakkinda bilgi toplama konusundaki ilk çabalarim, Minnesota Genç Cumhuriyetçi Birligi'nin sponsorlugunu yapan bir sorunlar çalisma grubunun muhtemel bir üyesi olarak yapildi. Bir süre, daha kisa süreli mesai sayisinin Cumhuriyetçi bir mesele olduguna ikna oldum. Büyük hükümet harcamalarina gerek kalmadan tam istihdam yaratacak, refah maliyetlerini düsürecek ve özel sektörü canlandiracakti. Görünüse göre, bu özel öneri için olan hevesimde yalnizdim.

Sonunda tek meseleli siyasetin çekiciligi kazandi ve siyasal düsünceleri bir zamanlar hosnutsuz görünen kisilerle ortak davranip tasinmaya baslandim. Bir dizi halka açik toplantilar araciligiyla, kendisini "Daha Kisa Süreli Çalisma Genel Komitesi" olarak adlandiran bir grup kurduk. Bu organizasyon, son iki buçuk yil boyunca Minneapolis halk kütüphanesinin bir baska subesinde düzenli olarak toplaniyor.

?lk kez Temsilci John Conyers ve yasama asistani Neil Kotler ile Ekim 1978'de St. Paul'da yapilan tam istihdam konulu bir konferansta bir araya geldim. Kendiliginden üretilen faaliyetlerimi ciddiye almayi seçtiler ve bu nedenle bizi baglamak için nazik davrandilar. Ulusal olarak açilan olaylarla.

Nisan 1979'da Washington D.C.'deki Ulusal Tüm Birlikler Konferansi ve Yasama Lobisine katildim ve Frank Runnels, Henry Foner, Fred Gaboury ve daha kisa süreler için sendikanin öncülügünü yapan diger kisilerle görüstü. Çogumuz, muhalefetin ülkeyi tam istihdamdan kurtarmak için izledigi 1784 sayili House alt komisyon oturumlarina katilmak için Ekim ayinda yine geri döndük.
Geçen yil issizlikle kisisel bir görüsme bana bu düsünceleri daha düzenli bir sekilde kagitlara koyma firsati verdi. "

McGaughey'nin ?kizler Kent Grubu, Daha Kisa Süreli Çalisma Genel Komitesi, 1970'lerden sonra operasyonlari durdurdu. Grup, zirve noktasina bir düzineden fazla katilimciyi çeken düzenli toplantilar düzenledi. Ayrica Minneapolis'teki Calhoun Gölü çevresinde halkin dikkatini çeken bir yürüyüse sponsor oldu. ABD Senatosu'na seçilmeden önce Paul Wellstone bu gruba gevsekçe bagliydi. ?ki yildir ayni binada çalisan O ve McGaughey, birlikte birkaç kez ögle yemegi yediler. Ama bir zamanlar seçilen Wellstone, halk desteginden yoksun bir seyi itmek için nefret ediyordu.

Eugene McCarthy

1982'de eski ABD Senatörü Eugene McCarthy eski koltugu için Senato'da kosmaya karar verdi. McCarthy'nin gazetedeki kampanyasini okuduktan sonra Bill McGaughey kampanya ekibiyle iletisime geçti. Onun saskina bakilirsa, Senatörün onunla ögle yemegi istedigini söyledi.

Ve bu yüzden McCarthy ve McGaughey kisisel olarak satin alindi. Sonuncusu, aday McCarthy'nin çalisma saatleriyle ilgili fikirlerini sunacagi Aziz Paul'daki Çalisma Merkezi'nde bir kampanya etkinligi düzenlemeyi teklif etti. Bu etkinlik için profesyonelce tasarlanmis poster olusturuldu. Düzinelerce kopya basildi ve sehir etrafinda dagitildi. Etkinlik bir basariydi. Bill McGaughey, daha sonra McCarthy'nin bir kesis haline getirdigi Collegeville'deki St. John's Üniversitesi'ndeki bir etkinlige McCarthy ve kilit taraftarlarla birlikte eslik etti. Bununla birlikte, Dayton'un department store (Target Corp.) servetinin varisi Mark Dayton, DFL birincilinde onu dövdü. Genel seçimleri cumhurbaskanligi görevlisi Dave Durenberger kazandi.

Ailesinin Washington D.C'de yasadigi gerçeginden dolayi, Bill McGaughey, 1989 yilinda yayinlanan bir kitabin yayinlanmasinda meydan okuyan eski Senatör'le kisisel bir iliski sürdürmeyi basardi. McCarthy daha sonra Washington, D.C'nin güneybatisindaki Rappahannock ilçesinde Woodville'de yasiyordu ancak Harcourt Brace'nin direktörü olarak sik sik uluslarin baskentinde vakit geçiriyordu. McCarthy, Harbour Square'de McGaughey'nin ebeveynlerinin mülkiyet evini ziyaret etti ve ikisi sehir merkezindeki lokantalarda ögle yemegi yedi. Bu ziyaretlerin disinda, çalisma saatleri üzerine ortak bir kitap üretmeye ilgi duyuldu. McCarthy bos zaman ve ekonomik atiklarla ilgili fikirleri vardi; McGaughey rakamlardan daha fazlasiydi.

Praeger tarafindan yayinlanan McCarthy ve McGaughey'nin kitabi "Mali Olmayan ?ktisat: Daha Kisa Çalisma Süreleri Davasi" baslikti. Önemli bir tema, tatmin edilen temel ihtiyaçlari olan ABD ekonomisinin, yazarlarin "ekonomik atik" olarak adlandirdiklarina, insan ihtiyaçlarini gidermekten veya yasamak deneyimini zenginlestirmekten vazgeçmis ürünlere atifta bulunarak giderek yogunlastiklari fikriydi; bunun yerine, kabul edilmeleri gerekiyordu. En azindan "gerekli kötülükler" olarak görürler. Kumar, suç, ceza adaleti sistemi, savaslar, ticari reklamcilik ve tip endüstrisi gibi ekonomik büyüme gösteren sektörler bu çikti örnekleri idi. Genel fikir, hepimizin böyle seylerin üretimini azaltmaktan daha iyi olacagini ve memnuniyetle yaptigimiz zaman harcadigimiz oldu. Ve elbette, kavramlari açiklamak için sayisal argümanlar yapildi.

Kitap 1989'da çiktiginda ticari bir basari degildi. Bir kere, kopya basina 55.00 dolarlik alis fiyati biraz pahali tarafta kaldi. Baska biri için, promosyon çok az veya hiç yoktu. Buna ragmen, McGaughey Senatör McCarthy'nin en sevdigi konuyla ilgili bir kitabin coauthored olmasinin büyük bir onur oldugunu düsünüyordu. Reagan yönetiminin sekiz yilindan sonra siyasi rüzgarlar, politika öneri için elverisli degildi, ancak önümüzdeki yillardaki durumun ne olacagini asla bilen olmadi.

?rona, Cumhuriyetçi siyaset baglaminda baslangiçta daha kisa çalisma haftasi fikrini itmis olan McGaughey'nin basta Demokratlar olmak üzere destek bulmasiydi. Ve Reagan yillarinda bu konunun gelgitini kaybederek, davayi destekleyecek olan olagandisi adanmis ve cesur Demokratlar vardi.

Bu davada ikinci bir ironi, McGaughey'nin George Romney'nin cumhurbaskani olarak seçilmesi yönündeki ilk büyük umudunun Senatör McCarthy gibi partizan Demokratlarin çabalari boyunca torpidoalanmasiydi. Her seyden önce, Romney'nin "beyin yikama" konusunda kendi kendini kabul etmesine bu prosedürün gereksiz oldugu konusunda kötülükle kimin bilgisi vardi; Romney'in zihnini degistirmek için bir "hafif durulama" yeterli olabilirdi. Ama simdi hepsi unutulmus ve affedildi. McGaughey'nin babasi, eski meslektasi ve patronunu oglunun yakin zamanda kurulan Eugene McCarthy ile olan iliskisi hakkinda yazarken George Romney kendini adim adim ilerliyor gibiydi.

1991'deki kasirga olaylari

20. yüzyilin son on yili yaklasirken Bill McGaughey, St. Paul'daki 879 yerel UAW üyeleriyle, özellikle de baskani Tom Laney'le tanismaya baslamisti. Ilk önce Paul Wellstone'tan duymustu. Laney, sadik bir sendikalist olmanin yani sira girisimci bir adamdi.

Noel partisi için evine davet edilen McGaughey, 879 numarali yerel bir baska üyesi olan Jose Quintana ile bir araya geldi ve Meksika'daki emek durumunu anlatmak için hikayeler yayinladi. Orada çalisan isçiler, Meksika'nin iktidar partisi ile yakindan iliskili olan "Meksikali Isçi Konfederasyonu" ya da "Confederación de Trabajadores de Mexico" (CTM) adli dev bir isçi konfederasyonu içinde örgütlendi. Önde gelen, otoriter bir tip olan Fidel Velázquez, elli yil görevde kaldi.

Mexico City yakinlarindaki Ford'un Cuautitlan montaj fabrikasindaki isçiler, çalisma kosullarini protesto ediyorlardi. Hükümet müdahale etti ve Clito Nigno adli bir isçi vuruldu ve öldürüldü. Daha fazla protesto ortaya çikti. Cuautitlan isçileri düsen ortaklarinin anisina siyah seritler giydiler.

Tom Laney, Ocak 1991'de Aziz Paul'da Meksika'daki emek durumunu görüsmek üzere bir konferans düzenlenmesi fikrine sahipti. Isçi muhalefet sendikasindan üç temsilci Cuautitlan Ford fabrikasindaki durumu ifade etmek için Birlesik Devletler'e basvurmak için basvurmuslardi. Buna ek olarak, Kanada ve Amerika Birlesik Devletleri'nden sendikacilar, Meksika kardesleriyle kita dayanismasi göstererek katilmaya davet edildi. Bazi ipler çekildikten sonra Laney, Meksikali sendika liderlerine ülkeye girme ve konferansa katilma izni aldi.

Üç gün süren ve Serbest Ticaret Dönemi Dayanismasi "baslikli konferans, St. Paul'daki Macalester College'da yapildi. Özellikle Meksikali sendikacilar özellikli konusmacilar olmasina ragmen, California'daki Joe Fahey, Missouri'den Jack Hedrick ve Michigan'daki Labor Notes'dan Mary McGinn ve Matt Witt de dahil olmak üzere birçok emekçi katildi. Bir baska katilimci, Tarim ve Ticaret Politikasi Enstitüsü ve daha sonra Minnesota Devlet Sekreteri'nin kurucusu Mark Ritchie idi. Bu konferansin disinda Minnesota Adil Ticaret Koalisyonu olarak bilinen yeni bir organizasyon kuruldu. Bir kiralama üyesi Bill McGaughey 1991 ve 1992 yillarinda yaptigi toplantilarin çoguna katildi.

1991 yili, ticaretle ilgili faaliyetlerin firtinasiydi. McGaughey'yi de içeren grup temsilcileri, Minnesota Disisleri Bakani Skip Humphrey ile Humphrey'nin Meksika'ya bir insan haklari temsilcisi ile yaptigi geziden kisa süre önce bir araya geldi. NAFTA hizli trafiginin uzatilmasina karsi olduklarini ifade etmek için Senatör Wellstone'u içeren bir basin toplantisi düzenlediler. Nisan ayinin ikinci haftasinda McGaughey ve digerleri, ABD Uluslararasi Ticaret Komisyonunun genel oturumlarina katilmak için kiralanan bir minibüse bindiler ve halka taniklik teklifinde bulundu. Sonra, iki hafta sonra ticaret politika ve uygulamalarinin sicak bir konuyu olusturdugu Michigan Dearborn'daki yillik ?sgücü Notlari konferansina kapandi. Ocak konferansindaki Meksikali arkadaslari da katildi.

Bill McGaughey, ABD ticaret politikalari ve uygulamalari hakkinda hizli arastirma yapti. Bundan hareketle, herhangi bir vatandasin, ABD Ticaret Temsilciligindeki bir komisyonla, ülkenin uluslararasi alanda taninmis isçi haklarini ihlal etmesi durumunda, bir Ülke'nin Tercihlerin Genel Sistemi uyarinca ticari kazanç elde etme hakkina meydan okuyan bir heyetle dilekçe verebilecegini ögrendi. Meksika böyle bir ülkeydi. Tom Laney, Jose Quintana ve McGaughey meydan okumaya karar verdiler. Üç Meksikali arkadasinin video kasetleri ile yapilan ifadeleriyle ve iddialarin yazili bir özetiyle, ticaret tercihlerinin Meksika'da ortadan kaldirilmasinin gerekçelerini gösteren uzun bir dilekçeyi hazirladilar ve bunu yirmi kopya ticaret temsilciligine gönderdiler. 15 Mayis'a kadar posta içindeydi.

Faaliyetlerin firtinasi devam etti. 3 Haziran 1991'de Mexico City'deki Cuautitlan Ford fabrikasinda mahkemeler tarafindan yapilan bir seçime gönüllülerin uluslararasi gözlemci olmasini isteyen bir mektup geldi. McGaughey, çagriyi cevaplamaya karar verdi. Paul Wellstone'un Senato bürosu, Senatör tarafindan imzalanan ve Meksika'daki gözlemlerinin tam bir raporunu isteyen bir mektupla mecbur etti. UAW yerel üyesi # 879, Skip Pepin üyesi ve o sadece yabanci gözlemciler.

Minnesota'daki iki Amerikali, yerel sendika üyeleri ile birlikte, bagimsiz birligin destekçilerinin konusmalar yaptigi ve 2.000 agir silahli polisin varligiyla slogan attiklarindan, seçim sonuçlarini bekleyerek Ford fabrikasinin bitki kapilarindan yirmi saat bekledi. Sonunda, görevdeki hükümet destekli sendika CTM, sahtekârlik söylentilerinin ortasinda 1.325 ila 1.112 oyla yeniden seçimi kazandi. Matt Witt'in yardimi ile McGaughey raporunu Senatör Wellstone'a sundu. Ertesi gün, bagimsiz bir isçi federasyonu üyesi Frente Autentico Trabajo ile görüserek bu konudaki görüslerini ögrenmek için bir firsat da vardi.

Agustos ayinda Bill McGaughey, ebeveynlerini görmek için doguya dogru yola çikti ve Boston ve New York'taki emek eylemcilerini ziyaret etti. Washington'daki Kongre ofislerini, AFL-CIO, Uluslararasi Çalisma Bürosu ve Uluslararasi Çalisma Haklari Egitim ve Arastirma Fonu'nu ziyaret etti. Washington'da iken, Laney'in ve Quintana'nin Mexico'un genellestirilmis Tercihler Sistemi reddedildi. Bu sürpriz degildi.

Minnesota Adil Ticaret Koalisyonu Eylül ayinin ilk haftasinda serbest ticaretle ilgili ulusal bir konferansa ev sahipligi yapti. McGaughey'nin Mexico City'deki Frente Autentico Trabajo'da görüstügü bazi insanlar Halk Vatandasi Lori Wallach, UAW Yeni Yönergeleri Jerry Tucker, Winnipeg'in Bob Çaglar ve Olympia, Washington'un Dan Leahy ile birlikte katildilar. Profesör Peter Rachleff tarafindan düzenlenen konferans, yine Weyerhauser sapelindeki Macalester College'da yapildi.

Sunulan konusmaci, radikal görüslere sahip oldugu bilinen Detroit'teki Bishop Tom Gumbleton idi. Bu konferansin amaci ulusal bir örgüt olusturmakti. Eger öyleyse, konferans basarisiz oldu; Ancak daha sonra kendi toplumlarinda ticaretle ilgili faaliyetler düzenleyen ülkenin çesitli yerlerinden kisileri bir araya getirdi. Özellikle Halk Vatandaslari, serbest ticarete karsi muhalefette aktif bir rol üstlendi.

Bu sonbaharda, Minnesota Adil Ticaret Koalisyonu organizasyonunu formüle ederek komiteler kurdu ve taze kan bulastirdi. "Yavrudan Yoksun Aziz Paul" adli konut savunucularinin bir üyesi yardimiyla, üyeleri, Meksika'nin Irapuato kentindeki gida isleme planinda atik su aritma tesislerinin kurulamamasini protesto etmek için Green Giant'in karargahini elinden kaçirdilar. sirketin uzun vadede sözü edilen tesisleri 1992 baslarinda kurmayi planladigini ögrendi. Bir ay sonra, ticaret aktivistleri, sifirin altindaki sicakliklarda Minnesota valisinin konaginda bir Noel açik evinde yer aldi ve bazi duygusal yüklü, renkli alisverisler gerçeklestirdi. Vali kendisi.

Ekim ayinda Raul Escobar Minnesota AFL-CIO devlet toplantisina seslenmek için Meksika'dan geldi. Laney evinde kaldi. Bill McGaughey, bir aksam yemeginde konuklara gayri resmi bir ?spanyolca dersi verdigini hatirliyor. Tom Laney, Escobar'i video teypindeki dinamik kongre performansini izledikten sonra bir "cine estrella" (film yildizi) olarak adlandirdi.

Tom Laney ve Rod Haworth ile Ted La Valley, UAW Yerel # 879 üyeleri ve Bill McGaughey, Kasim ayi sonlarinda Minneapolis kongre merkezinde Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlasmasi konulu iki günlük bir konferansa katildi. Daha önceki beklentilerin aksine bu konferans, taraftarlar ve önerilen ticaret anlasmasinin muhalifleri arasinda görüs dengesinin saglanmasi konusunda benzersizdi. McGaughey'nin Uluslararasi Çalisma Haklari Egitim ve Arastirma Fonu'ndan Pharis Harvey ile su anda ulusal AFL-CIO'daki Genel Sekreter Yardimcisi Thea Lee'yi bir araya getirdigi yer burasiydi.


Bir ABD-Meksika-Kanada Serbest Ticaret Anlasmasi (baska bir kitap)

1991'de Bill McGaughey ticaretle ilgili bir kitap için materyal derledi. Baslica bilgi kaynaklari arasinda, Dan LaBotz'un hazirlamis oldugu "Boguk Kabartma" kitabi, David Morris'in Ticaret Yazilari, çesitli gazete makaleleri ve diger materyallerin yer aldigi Jose Quintana, Canadian Dimension dergisi tarafindan hazirlanan makalelerin fotokopileri yer aliyordu.

Tüm bu bilgiler, önümüzdeki Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlasmasi'nin (NAFTA) tartismasini, Meksika ve Kanada ekonomileri hakkinda arka plan bilgisini, "is totalitarizmi" ni genel bir sekilde tartisan ve kendileriyle ilgili spekülasyonlari birlestiren kendi basilmis bir kitapta bir araya getirildi. Serbest ticarete bir alternatif. Yazi Aralik 1991'de tamamlanmisti ve kitap subat 1992'de yayinlandi.

McGaughey'nin kitabi, piyasaya çikacak ilk NAFTA karsiti kitap olabilir. Oldukça iyi satti ve kütüphanelere ve kitap magazalarina satan kitap toptancisi tarafindan siparis verildi ve yeniden düzenlendi. Ünvan, ABD-Meksika-Kanada Serbest Ticaret Anlasmasiydi: Sadece Hayir mi Dedik? (Bu noktada, NAFTA terimi henüz ortak kullanimda degildi.) McGaughey bir keresinde ticaret konularinda verdigi bir konusmada, sendika sözcüsü tarafindan ilk ise alindiginda okunmasi için bu kitabin bir kopyasini aldigini söyledi. Fakat McGaughey, 1993'te ABD Senatosu tarafindan NAFTA'nin onayina kadar geçen aylar ve yillar boyunca gerçeklesen halka açik tartismalarda kendisinde çok az rol oynamistir.

Bill Clinton ticaretle ugrasiyor

Geçen yil, 1992, bir Baskanlik seçimi yiliydi. Aday Bill Clinton Nisan ayinda Minneapolis'e geldi. Dostça bir tip olan Peavey Meydani'ndaki konusmasinin ardindan, insanlarla sarsmak için ugrasti. Clinton yaklasirken, Bill McGaughey ona bir ABD-Meksika-Kanada Serbest Ticaret Anlasmasinin bir kopyasini teslim etti. Baskanlik adayi, bu hareketle sasirmis görünüyordu ve çabucak baskalarina geçti. Daha sonra bir kadin McGaughey'ye geri döndü ve adini ve adresini bir kagit kagidina yazmasini istedi. Kisa bir süre sonra Clinton kampanyasindan bir iki tesekkür mektubu gelmedi ve eger seçilirse Bill Clinton'un Beyaz Saray'daki kitabi okuyacagina dair söz verdi.

Eger bu yeterli degilse, Bill Clinton Demokratik Kongre sonrasinda baskan yardimciligi seçimi Al Gore esliginde kampanya için Minneapolis'e döndü. Yine, Bill McGaughey, bu sefer Gore'a vermek istedigi kitabinin bir kopyasini tasiyan kalabaligin içindeydi. Fakat turlari el sikistiracak Gore'dan çok toplu Clinton'du. Gore kullanilamadigi için McGaughey, kitabinin bir kopyasini Clinton'a tekrar verdi. "Hayir, tesekkürler, zaten bir kopyam var," dedi aday. "?lginç bir kitap."

Kuzey Amerika ticareti konusu, 1992 Baskanlik kampanyasi sirasinda ortaya çikti. Aday Bill Clinton, çalisma ve çevre standartlarini NAFTA'ya "yan anlasma" ile ele alma niyetini açikladi. Bir devlet AFL-CIO yetkilisi daha sonra McGaughey'ye, Clinton kampanyasinin NAFTA karsiti kitabin bir kopyasini edinmeye çalisan sendika karargahiyla temas kurdugunu söyledi. Açikçasi, Colorado'daki bir kadin bu kitaba atifta bulunarak bir Clinton kampanyasi vekilini sorgulamisti, ancak Minnesota AFL-CIO dagitimiyla ilgili döngü içinde degildi.

Baskan seçildikten sonra, Bill Clinton NAFTA'nin güçlü bir destekçisiydi. Hizli izlenen anlasma ABD Kongresi'nde sicak bir sekilde tartisildi. Baskan Clinton, Kongre üyelerini desteklemek için ikna etmek için silahlari kivirdi. ABD Temsilciler Meclisi, 17 Kasim 1993'te 234 ila 200 oyla onayini onayladi; Senato üç gün sonra 61 ila 32 oy marjiyla onayladi. Bill Clinton, o yilin Aralik ayinda NAFTA uygulama yasasini yasaya imzaladi.

Kaba bir yama vurmak

Bu arada, Bill McGaughey di?er endi?elerle t?kanm??t?. ??i ?imdi tehlikeye att?, A?ustos 1993'te Minneapolis'de dokuz ki?ilik bir apartman binas? sat?n ald? ve hemen binaya suç isabet etti?ine inanan bir mahalle grubundan muhalefet etti. Zihinsel olarak hasta olan karde?i Haziran ay?nda bir ziyaret için geldi, yak?nda hastaneye kald?r?ld? ve sonunda bir devlet hastanesinde ba?l?l?k çabalar?n?n oda?? oldu. McGaughey, apartmanla ilgili sorunlarla u?ra??rken bu kez gelecek kar?s?yla da tan??t?. ?ki müfetti? grubu vas?tas?yla, Minneapolis ?ehri Nisan 1995'te apartman binas?n? k?nad? ancak McGaughey sonunda pahal? i? emirlerine uyarak k?namay? kald?rd?.

Bu arada, Metropolitan Transit Komisyonu ile maliyet muhasebecisi olarak görev yapt??? May?s 1996'da sona erdi. Bu, ücretli istihdamdan ve gelirden ve mevcut finansal kaynaklardan destek ba?lang?c? aras?nda gelirin sona ermesiydi. Buna göre,

McGaughey'nin siyasi dikkatleri, ticari konulardan ?ehir yönetimine geçerek geçimini tehdit eden bir sava?a kayd?rd?. Minneapolis Mülkiyet Haklar? Eylem Komitesi adl? bir grupla ev yöneticisi aktivist oldu. Bu, yayg?n olarak tan?mland??? gibi, merkezden merkeze do?ru merkez sa?dan politikaya geçi?i içeriyordu. Gerçekte, bu bozuk bir ?ehir yönetimine kar?? mücadele ve mahalle düzeyinde oynanan cinsiyet ve ?rk siyaseti idi.

i?verene özgü tarifeler fikri

Buna ra?men, Bill McGaughey asla eski menfaatlerini terk etmedi. Ticaret politikas? ve daha k?sa çal??ma haftas? akl?ndan ç?kmad?. 1992 y?l?nda Aziz Louis'de düzenlenen UAW Yeni Yönergeleri konferans?na kat?ld???nda, makaleyi yazmay? öneren Ye?il Parti'nin Synthesis / Rejenerasyon yay?n?ndaki editörü Don Fitz taraf?ndan ele geçirildi. Bu, çal??ma saatleri ile ticaret aras?ndaki ili?kiyi ve ticaret politikalar?n?n ve uygulamalar?n?n saat azalt?lmas? çabas?yla koordine edilebilece?i fikrine yol açt?. Daha k?sa çal??ma saatleri, dünya ekonomisinde adil ticaret uygulamalar? ile ili?kili olan ve üretim verimlili?inde sürekli geli?en bir standart haline gelebilir.

Yeni bir fikrin kayna??yd?. Fikri, ticaret politikas?n?n çal??ma saatlerini dü?ürmek, tam istihdam yaratmak ve çevreyi korumak için bir araç olarak kullan?labilmesi idi. Tarifeler, ucuz yurtd??? eme?in kullan?m?ndan kaynaklanan maliyet tasarruflar?n? dengeleyebilecek hükümet taraf?ndan dayat?lan bir maliyet idi, böylece daha ucuz olan ithal ürünlerden gelen rekabete ra?men istihdam istikrar? korunabiliyordu. Ve bu nedenle, istikrarl? piyasalar ve geli?mi? ekonomilerde daha yüksek gelirler ile ticaret rekabetine sahip olabiliriz. Geli?mi? ülkelerdeki istihdam?n çökmesini önlemek için tarifeler kullanabiliriz.

Tarifeler, dünya çap?nda daha k?sa çal??ma saatlerine düzenli bir geçi? yapmak için kullan?ld???nda iyi bir ?eydi. Fakat tarifeler, istihdam ve fiyat kararlar? veren üreticileri hedef almal?yd?. Böylece i?verene özel tarifeler fikri do?du. Bir ürünün men?ei ve tüketim yeri ülkesinde maliyetlerin ili?kisine ba?l? olarak, bireysel i?verenler için ayr? bir tarife oran? ayarlan?r.

McGaughey kabus gibi görse de, bilgisayar teknolojisinin, i?veren taraf?ndan farkl?la?t?r?lan bu türden bir tarifeye sahip olmas? pratik yapt???na inan?yordu. Önerisini, 1993 ilkbahar?nda alt?nc? say?s?nda yay?nlanan "?? ve Çevre Yönünde Ticaretin Bir Modeli" ba?l?kl? Sentez / Yenilenme için bir makale olarak özetledi. Bu, arzuyu te?vik eden bir araç olarak tarife fikrini ortaya att?. Dünya çap?nda çal??ma ko?ullar?. 1996 y?l?n?n k???nda Sentez / Yenilenme dokuzuncu say?s?nda ortaya ç?kan "Uluslararas? Ticarette Çal??ma Standartlar?n?n Denetimi ?çin Bir Ara?t?rma" ba?l?kl? ilgili bir yaz?, uluslararas? çal??ma saatleri ile ilgili emek standartlar?n?n fiilen saptanmas? ve uygulanmas?n? ele alm??t?r. Ekonomi.

Bu makalelerde, dünya ekonomisini, insana göre arzu edilen yollarla - yani i?çiyi adil bir ?ekilde sarsmak için - ticaret politikas?yla do?al çevreye verilen zarar? en aza indirgemek için düzenlemeye yönelik bir sistemin mikroplar? vard?.

Ve dolay?s?yla, McGaughey'nin teorik ç?karlar?, dünya ekonomisinde düzenlenen ticaret ba?lam?nda, daha k?sa çal??ma saatlerinden uluslararas? ticarete ve saatler aras?nda dola??ma girmi?ti. Ekonomik politikan?n ?imdi küresel ölçekte ele al?nmas? gerekiyordu. Fakat bu dü?ünce, zaman?n?n ötesine geçti - elbette zaman?n gelece?ini varsayarsak. Bireysel i?verenleri birbirinden ay?ran bir plana bakmaks?z?n, daha yüksek emek standartlar?n? yükseltmek için ticaret politikas? ve tarifeleri kullanma konusundaki ciddi bir tart??ma henüz yap?lmam??t?r.

ABD ticaret politikas?, ulusal temsilcilerin gizli olarak görü?tü?ü ve daha sonra görü?meler için izin verilen k?sa sürede ancak yukar? ya da a?a?? oy kullanabilecekleri bir metin yay?nlad??? kurumsal menfaatlerin egemenli?i alt?ndad?r. Kongre üyelerinin de?i?iklik teklif etmesine izin verilmedi. Ancak, böyle

Akademik çevrelerde fikri ilerletmek

Bu arada, haftanin çalisma günü daha kisa sürede ikinci rüzgarini kazandi. William McGaughey, 1988 ya da 1989'da, ABD'de birkaç düzine en üst düzey kurumsal liderle, tartismak amaciyla New York'ta belirli bir yerde ve zamanda düzenlenecek bir konferansa kendilerini davet eden mektuplar gönderdi. Yakin gelecekte daha kisa bir çalisma haftasi kurma imkâni. Hiçbir kabul olmamasina ragmen, McGaughey, Ted Turner ve Walter Annenberg de dahil olmak üzere bu seçkin liderlerden bir takim yanitlar aldi. Bir çesit diyalog kuruldu.

Bir yil sonra, William McGaughey, Hofstra Üniversitesi'ndeki bir konferansa katilarak Kudüs'teki ?brani Üniversitesi'nde sosyal ve mesleki bir çalisma profesörü olan David Macarov'u bir araya getirdi. New York City College'da bir psikoloji profesörü olan John Neulinger, 1974 yilinda Bos Zaman Psikolojisi üzerine etkili bir kitap yayinladi ve daha sonra Insanin Isten çikarmayi Azaltma Dernegi olarak adlandirilan bir kurulusu bir araya getirdi. Bültenini düzenledi. Neulinger Haziran 1991'de bir anda öldügünde, Macarov, bu projeyi devralmasi için McGaughey ve Iowa Üniversitesi'nde bos zaman egitimi profesörü Benjamin K. Hunnicutt'u sordu. Haber bülteni bir süre Hunnicutt'un talimatiyla devam etti.

1992'de Harvard'tan Profesör Juliet Schor, en çok satan kitap The Overworked American: Leisure'in Beklenmedik Düsüsü'nü yayinladi. McGaughey'nin sorguladigi is dünyasindan gelen alintilari içeriyordu. Schor'un kitabi, uzun süredir ihmal edilen bu meseleyi, kurumsal Amerika rotasini degistirmek üzere degilken, ciddi tartisma haritasina geri döndürdü.

Profesör Benjamin Hunnicutt, William McGaughey'nin özellikli bir konusmaci oldugu bu saatte Iowa Üniversitesi'nde çalisma ve dinlenme konulu bir konferans düzenledi. Minneapolis'ten Iowa sehrine giden yolun ne oldugundan emin olmazken McGaughey, basladigi konferansta geldigini ve sahneye çikmadan önce kiyafetleri hizla degistirdigini hatirliyor. Programdan sonra katilimcilarin tanistigi bir aksam yemegi vardi.

Daha sonra 1996 yilinda Hunnicutt, yine kardesi Helen Prejean, Eugene McCarthy, Jerry Tucker of UAW New Directions ve Betty Friedan gibi armatürlerin katilimini içeren Iowa Üniversitesi'nde daha iddiali bir konferans düzenledi. Bill McGaughey bu konferansta, grubun 2000 yilina kadar dört günlük, 32 saatlik bir çalisma haftasi için bir bildiri yayinladigi fikrini önerdi ve grup kabul etti. Bu, Iowa Kent Deklarasyonu olarak biliniyordu. Bir baska katilimci Robert Bernstein, gruba swt.org'da daha kisa çalisma zamani tartisma listesi olusturmada degerli bir kaynak verdi. Yirmi yil sonra 86 aktif katilimci arasinda devam etti.

Ben Hunnicutt Bill McGaughey'nin tekrar katildigi 2012 yilinda Iowa Üniversitesi'nde üçüncü bir konferans düzenledi. Ana konusmaci Juliet Schor'du. Hunnicutt, daha sonra Walt Whitman'in "yüksek ilerleme" fikrini ve özgür bir toplumun diger ideallerini bu politik meseleyle iliskili olan 2013'te yayinlanan Serbest Zaman: Unutulan Amerikan Rüyasi adli bir kitap yaziyordu. Belgesel yapimcisi John de Graaf da katildi. Bununla birlikte, derhal siyasi eylem çagrisi yapilmadi.

siyasi arenaya atildi

Bill McGaughey'nin çikarlari, 21. yüzyilin ilk on yilinda, çalisma haftalarindan daha kisa olan meseleden emlak ticareti ve seçim siyasetiyle ilgili kaygilardan uzaklasti. Apartmani mahkûm edildikten sonra, siyasi olarak militan bir grup olan Minneapolis Mülkiyet Haklari Eylem Komitesinin faaliyetlerine derinden karisti. Reform Partisi adayi Jesse Ventura Minnesota Valiligine seçilmeden önce grubun bastirdigi ve ardindan Minneapolis kent konseyi toplantisini kapattigi 1998 ve 1999 yillarinda faaliyetlerini yogunlastirdi.

Daha sonra, 2001 yilinda, kentin siyasi kültüründe uzun zamandir kötüler olarak görülen öfkeli toprak agalari, belediye baskanlari ve bu ofislerdeki görevdeki görevlileri deviren belediye meclisi baskanligina adaylari destekledi. McGaughey ve 2006'da baska bir üye bu grubun liderligini devraldi. Çalisma saatleriyle ilgili sorunlar geçici olarak unutulmustu.

Buna ragmen, McGaughey, 1998 seçimlerinden sonra Reform Partisi'nin, daha sonra Bagimsizlik Partisinin faaliyetlerine çekildi. ?lk parti toplantisina, St. Cloud, Minnesota, 2002'de katildi. Parti, ABD Senatosuna aday gösterdi. McGaughey, bu adayin durumunun çok konvansiyonel olduguna inaniyor, sapkasini halka atmaya karar verdi.

Biraz dürtüsel olarak, Bill McGaughey, iki büyük partiden maksimum derecede ayrilmak için tasarlanmis bir kampanya yürüttü. Demokratlarin, azinliklarin partisinin ve siyasi dogrulugun tahrif edilmesi için "beyaz erkekler için onur" u desteklemeye karar verdi. Cumhuriyetçiler olan sirket Amerika'yi rahatsiz etmek için o, 2010 yilina kadar 32 saatlik bir çalisma haftasina destek verdigini açikladi. Kampanya, belirli bir tepki gösterdi. McGaughey, birincil bölümünde üç aday arasindan ikinci sirada tamamladi ve toplam oylarin yüzde 31.48'i oy aldi. Kazanan aday oylarin yüzde 50'sinin altinda tutuldu.

Seçim politikasina duydugu istah artti, McGaughey Baskan adayi ilan etti. Demokrat olarak kosacakti. Ocak 2004'te McGaughey, devletin baskanlik birinciline katilmak için Louisiana'ya gitti. Bu, eyaletin her yerinde sehirlerde görünüsler içeren bes haftalik bir kampanya olacakti. Kampanyanin ana konusu, isverene özgü tarife destegiydi. Sonuçta, bir muhabirin "ticareti koruyan" etiketli oldugu McGaughey, 3.161 oyla ya da toplamin yüzde 2'siyle yedi aday arasinda besinci oldu. John Kerry, Louisiana'nin Demokrat birincilini kazandi ancak Kasim ayinda George W. Bush'a kaybetti.

simdi seçim siyasetine bagimli olan McGaughey, yerel farkliliklar arasinda degisen birçok irkta adaya geldi. Kariyerinin siyasi bir aday olarak aldigi yüksek filigran, alinan oylar açisindan, 2008'de, Bagimsizlik Partisi'nin besinci bölgedeki Kongresi için adayi seçmesiyle toplam 22,318 oy veya toplamin yüzde 6,92'sini aldi. Onu tebrik edenler arasinda Jesse Ventura vardi. Bununla birlikte, daha sonraki kampanyalar daha az etkileyiciydi.

2010 Cumhuriyet birincilinde Bob Carney ile birlikte Tegmen Vali için çalisan McGaughey, toplamda yüzde 7,56 veya 9,856 oy aldi. Ardindan dip düstü. Seçimden birkaç hafta önce 59-B Minnesota Konut Bölgesi'nde yapilan Cumhuriyetçi seçimlerden çekilen McGaughey, toplam 79 oyla ya da yüzde 44,6'sini aldi. 2016'da New Hampshire Demokrat baskanlik seçimlerinde ilk olarak, ABD'li Minnesota Senatosu için 2002 kampanyasinin odak noktasi olan, ikili konulara, yani beyaz erkekler için daha kisa bir çalisma haftasi ve haysiyetine geri dönülmesinde aday olarak yetersiz 17 oy aldi. Bu korkunç bir sonuçtu. Bir sey vermek zorunda kaldi.

Çok dilli web sitesi

2001'de Bill McGaughey, yakin zamanda yayinlanan Bes Medeniyet Dönemi kitabini tanitmak için http://www.worldhistorysite.com adresinde bir web sitesi hazirlamisti. Bunu, çesitli konularda bir düzine baska siteler izledi. Bunlardan bir tanesi, adindan da anlasilacagi üzere çalisma süresi ile ilgili makalelere ayrilmis http: // www.shorterworkweek.com idi. 2007'de kuruldu. 2016 yilina gelindiginde, site bu konuda yaklasik altmis farkli makale içeriyordu. ?ngilizce olarak görünmelerinin yani sira, çogunda Fransizca, ?spanyolca, Almanca, Portekizce ve ?talyanca'ya çeviriler yapildi. Site genel olarak her gün 400-500 ziyaret ve 1100 ziyaret aldi. Sebep kendiliginden durmasina ragmen, bir nedenden haberdar olmak bu yollarla etkili bir sekilde terfi edildi.

John de Graaf'in organizasyonu ve yeni bir çaba

McCarthy ve McGaughey'ye önümüzdeki bir belgeselde röportaj yapmak için yaklasan Seattle belgesel film yapimcisi John de Graaf, bu arada çalisma zamani meseleleri etrafinda etkileyici bir organizasyon insa etmisti. Temasi "Take Back Your Time" idi. De Graaf, 2003 yilinda yayinlanan bu adi tasiyan bir kitabi düzenledi. Graaf'in kitaplarindan bir digeri olan "affluenza" terimini de icat etti. Butan hükümetinin "Mutluluk Girisimi" nde bir toplumun basarilarini degerlendirirken insan mutlulugunu gayri safi milli hasila ile esit tutan aktif bir rol oynamistir. 23 Ekim, Amerikalilarin Avrupalilarin bir yilda yaptigi gibi ayni saatte çalistigi gün oldugu için, Graaf ve meslektaslari o gün Amerikalilari diger sanayilesmis uluslara göre alisilmadik çalisma zamani yüklerinden haberdar etmek için özel bir kutlama gerçeklestirdiler.

Simdi John de Graaf, örgütünün, çalisma saatleri alanindaki girisimlere yönelik strateji ve mecburi destek amaciyla 25-27 Agustos 2016'da Seattle'da üç günlük bir konferans düzenleyecegini açikladi. Seattle Üniversitesi'nde gerçeklesecek olan olay "Ulusal ?s-Dinlence Dengesi ve Tatil Taahhüt Zirvesi" baslikli oldu. E-postayi alan kisiler, bu konferansta bir sunum teklifi sunmaya davet edildi. Duyuru, "Dar arastirma yapmak istemiyoruz," ancak kültürel, isyeri ve politika degisikligi için büyük fikirler içindir. Kültürümüzü degistirme kapasitesine sahip fikirler aramaktayiz ya da daha fazla çalisma-bos zaman dengesine yönelik kampanyadaki egilimler ve gelismelerin derinlemesine elestirileri ya da analizleri saglayan fikirler ariyoruz "dedi.

Bu tam McGaughey'nin sokagiydi. Düsünüyordu ki, on yillar önce basladiklari kisa süreli isgünü kampanyasini canlandirmak için zamanin hakli olduguna karar verdi. Konferans duyurusu, ilgili tartisma konularinin "tatil zamani, aile ve hasta izni, daha kisa çalisma saatleri, esnek çalisma ve siçan yarisindan gelen rahatlama" konularini içerdigini ileri sürdü.

Daha kisa çalisma saatlerine atif yapilmasina ragmen, dört gün süren bir haftanin saglanabilmesi için, normal is gününde tam gün çalismalarini ortadan kaldirmanin büyük hedefine odaklanilmis gibi gözükmüyordu. Daha kisa süren aktivistlerin saf hayalperest olarak görülmesini istememis olabilirler. Kisa çalisma haftasi önerisi, "gerçekçilerin" konuyu yükseltmekten geri çekilecegi kadar çok kez kaldirildi ve reddedildi.

Ancak McGaughey'nin korunmasi gereken bir sansi yoktu. Bunu düsünerek, federal mevzuatla 32 saatlik bir çalisma haftasi sürdürebilmek için zamanin dogru olduguna karar verdi. Bu önerilen temalardan biri olan "bos vakit geçirme" konusundaki bir uyarlamadir - geçmis olaylar dizisi olarak degil, gelecege yönelik muhtemel olaylarin bir parçasi olarak görülüyordu.

Ve böylece, John de Graaf'a su e-posta mesajini yazdi:
25 Mart 2016:

John,

Esim ve ben, 25-27 Agustos 2016 tarihlerinde Seattle'da Ulusal ?s Dinlenme Dengesi ve Tatil Taahhüt Zirvesi'ne katilmayi planliyoruz. Programa uyacagini umdugumuz on dakika kadar belirli bir sunum yapmak isterim.
Konunun geçmisi gözden geçirmekten çok gelecege bakma girisimi olmasi disinda en yakin konu "bos zaman savasi" olacakti.

Önerdigim konusmamda, belirli bir hedefi savunacak bir organizasyon yaratmak için ilgilenen kisileri bana davet ettim: Adil Çalisma Standartlari Kanunu'nu standart çalisma haftasina göre degistirerek 32 saatlik bir standart çalisma haftasi (muhtemelen dört sekiz Günleri degistirin) ve degisiklikleri 2020 yilina kadar güvence altina alin. Teknik, kitlesel postayla üyeleri istemek ve daha sonra bu önerilen mevzuati yürürlüge koymak için Kongre'ye yaklasmak için üyeligi harekete geçirmek olacaktir. Üyelik kampanyasindan alinan paralar, daha fazla üye aramak için postalara geri dökülecekti.

Yeterli bir faiz varsa, baslangiç ??masraflari için 500 dolar, postalari idare etmek için dört ay süreyle kendi serbest emegim ve su anda 400'ün üzerinde ziyaret ve 1.100 ziyarete neden olan çok dilli web sitem www.shorterworkweek.com'm kullanacagimiza söz veriyorum. Günlük. Bununla birlikte, büyük bir çaba sarf etmek büyük ihtimalle 500 dolar daha alacakti.

Geçmiste bu amaca yönelik yanlis baslangiçlar yapildi - özellikle, Nisan 1996'da Iowa City Deklarasyonu, ücretli isimi kaybederken ve sehir yetkililerinin çalismaya çalistigi bir apartmanin mülkiyetine devam etmek için savasti. Benden al Bu kavgalar, sehir yetkililerinin yerini almasi için bes yillik basarili bir çabanin ardindan kazanildi.

Geçenlerde 75 yasima girdim ve bunun, hayat boyu süren bir rüya olan daha kisa bir haftasonuna enerjik bir sekilde çalismam için son sansim olacagini hissediyorum.

Ayrica Mt.'ye günübirlik gezi yapmakla ilgileniyorum. Rainier, 25 Agustos'ta. Karim bu firsati reddetti.

Önerdigim konusmayi programa uydurabilirseniz lütfen bana bildirin.

Bill McGaughey "

John de Graaf derhal cevap verdi:

"Bill'in fikrinden hoslanirim ve yakinda bu konuda sizi arar. Haftanin 32 saati için bir organizasyon yaratma konusuyla ilgileniyorum. Ben H eglence vakti hakkinda konusacak. "

Bizi izlemeye devam edin.

 

to: Özet Sayfa

 

Için bir çeviri için tiklayin:

Ingilizce - Basitlestirilmis - Endonezyaca - Lehce - Hollandaca - Rusca

 

     

TELIF HAKKI 2016 Thistlerose Yayinlai - TÜM HAKLARI SAKLIDIR
http://www.BillMcGaughey.com/biographyi.html